Als de twijfel toeslaat …

In mijn ‘conceptenmap’ staan een aantal berichten te wachten op publicatie. Alleen … nadat ik ze geschreven heb twijfel ik steeds weer of ik wel op die ‘publiceren’-knop zou duwen.

Het zijn namelijk niet altijd de meest luchtige berichten. Wel zijn het schrijfsel waarin ik neerpen wat ik voel en denk bij de lastige situatie/relatie met mijn schoonouders, de twijfels die ik heb bij het werk dat ik doe en of het geen tijd wordt werd om een andere weg in te slaan, de zelfreflecties die ik regelmatig wel eens maak, de vele vragen die ik me stel bij het moederschap, mijn eeuwige gepieker, de manier waarop ik met een aantal van bovenstaande onderwerpen omga … kortom erg persoonlijke berichten over mij, maar ook mijn omgeving. En vooral dat laatste brengt me aan het twijfelen, want niet iedereen uit mijn omgeving weet dat ik blog.

Over dergelijke posts schrijft Kelly in haar blogboek “schrijf als je emotioneel bent, publish als je alles weer helder ziet”. Maar zelfs met die wijze raad in mijn achterhoofd blijft de eeuwige twijfel.

En dus ga ik ten rade bij jullie, mijn lezers & mede-bloggers! Hoe gaan jullie om met dit soort berichten? Publiceren jullie deze zonder twijfel en angst? Waar trekken jullie de grens? Hoeveel informatie geven jullie prijs zonder het jullie te beklagen? Brachten jullie eerst jullie omgeving ervan op de hoogte? 

15 Comments

  1. Samaja

    12/04/2016 at 19:24

    Ik vind dit ook een moeilijk evenwicht. Zeer weinig mensen die mij kennen, weten dat ik blog. De kans dat ze mij zouden ontdekken is eerder gering, maar toch let ik op. Langs de andere kant heb ik al een paar keer behoorlijk persoonlijke gedachten gepubliceerd en deden de lieve reacties die daarop kwamen enorm veel deugd. Eerlijk gezegd, bloggers waarbij het altijd rozengeur en maneschijn is, vind ik minder interessant. Als je dus de nood voelt om te ventileren, doen!

    1. Evi

      12/04/2016 at 19:50

      Inderdaad, het kan niet altijd rozengeur en maneschijn zijn he. En dergelijke dingen van me afschrijven doet me wel deugd. Dus misschien moet ik het gewoon doen & mijn angst en twijfel achter mij laten.

  2. Falderie

    12/04/2016 at 20:46

    Ik blijf het ook een moeilijke vinden. Als ik alleen naar mezelf zou kijken, zou ik véél persoonlijker bloggen. Maar ik weet dat niet iedereen in mijn omgeving dat even leuk zou vinden.
    Wat ik schrijf, publiceer ik wel zonder aarzelen. Ik sla eigenlijk nooit iets als concept op..

  3. Mrs. Brubeck

    13/04/2016 at 08:44

    Ik kan je uit eigen ervaring meedelen wat er fout kan gaan. Heb het met veel verdriet aanschouwd, woorden op papier kunnen ook veel stuk maken, mensen maken ook misbruik van situaties om zich dan achteraf van geen kwaad bewust te zijn.
    Been there, seen that 🙁
    De gevolgen kunnen verdragend zijn omdat je compleet verkeerd begrepen kan worden.

  4. Billy

    13/04/2016 at 17:32

    ik blog zelden of nooit over die intieme, persoonlijke gedachten of gevoelens. Wellicht zal dit eerder typisch mannelijk zijn?
    Mijn leven is trouwens niet allemaal rozengeur en maneschijn, zoals op mijn blog wel zou kunnen verondersteld worden. Maar schrijven over die gevoelens kunnen vrouwen beter vind ik, ik heb het er in elk geval moeilijker mee om over zoiets te schrijven.
    Ik zou de raad van Kelly opvolgen, maar er zorg voor dragen dat je weblog geen klaagblog wordt.

  5. Hilde

    13/04/2016 at 21:00

    Ik post af en toe ook iets persoonlijker berichten, maar dan wel nadat ik het bericht in kwestie gelezen, herlezen, herlezen en nog eens herlezen heb. Nooit meteen nadat ik het geschreven heb. En ik houd heel veel rekening met wie het allemaal kan lezen uit m’n omgeving, want inderdaad (Mrs Brubeck) geschreven woorden komen soms anders over dan men zelf wil. Anderzijds, het hoort bij het mens-zijn, die angsten, twijfels en onzekerheden. Volg je gevoel hierin zou ik zeggen en als je er – letterlijk – eerst een nachtje over slaapt, dat helpt ook al veel. Zelf schrijf ik de meeste berichten eerst als concept, zelden meteen definitief.

    1. Evi

      05/05/2016 at 14:27

      Dankjewel voor de tip!

  6. misssexandthecity

    14/04/2016 at 10:31

    Ik schrijf heel persoonlijk en stel me heel kwetsbaar op,…..ik ben me daar heel bewust van,……maar voor mij is het therapie,…..

  7. Yvonne

    18/04/2016 at 20:16

    Owww, lastig! Zelf post ik weinig persoonlijks en zou ik over werk en schoonouders bv nooit dingen posten, je weet nooit waar het terecht komt, hoe het overkomt als iemand het leest en wat voor gevolgen het heeft. Ik hou me dus echt bij het onderwerp van mijn blog en vind het al persoonlijk genoeg dat er af en toe foto’s van mijn kinderen op staan (meestal zo min mogelijk herkenbaar)

  8. Flavie

    19/04/2016 at 18:37

    Niet gemakkelijk… ik zou het niet weten.

    1. Evi

      05/05/2016 at 14:28

      Het is inderdaad geen makkelijke he. Zelf ben ik er nog steeds over aan het nadenken maar tijd brengt raad, niet? 😉

  9. julievertelt

    12/05/2016 at 20:18

    Ik zou oppassen… Uit mijn omgeving weten er wel heel veel mensen dat ik blog, dus negatief schrijven over bekenden doe ik niet. Maar ook ik twijfel om bepaalde dingen te publiceren hoor…

    1. Evi

      13/05/2016 at 07:49

      Dankjewel voor het advies!

  10. LJ

    03/06/2016 at 13:20

    Ik ben op je blog terechtgekomen via via (ik lees een aantal mensen die hier komen reageren dus waarschijnlijk via één van hen ;)) en blogde vroeger ook een pak persoonlijker dan nu: regelmatig een klaagblogje over (schoon)familie of het lief of vrienden, enfin de dingen de me echt bezig hielden. Ik ben daarmee beginnen oppassen omdat ik me ervan bewust werd: wat als die mensen eens per ongeluk op mijn blog terechtkomen? Anderzijds doet het soms zoveel deugd om dingen van je af te schrijven, en kunnen ook de reacties van andere bloggers je zo’n hart onder de riem steken! Wat je ook kan doen (en wat ik soms doe) is bloggen onder een paswoord. Alleen jij bepaalt op die manier wie kan meelezen.

    1. Evi

      05/06/2016 at 19:37

      Wat fijn dat je hier terecht kwam! Welkom & alvast veel leesplezier 🙂 Dankjewel trouwens voor de tip, bloggen onder een paswoord kende ik nog niet!

Leave a Reply