Hit & Run

Ik las onlangs deze Hit & Run blogpost bij zowel Samaja als Hilde en vond die zo fijn dat ik de tag overneem! Het oorspronkelijke idee komt van Menck.

Wat is uw vroegste herinnering?
Pfieuw, dat is een moeilijke. Mijn vroegste, echt bewuste herinnering dateert van toen ik een jaar of zes was en ik samen met mijn broer bij mijn grootouders ging logeren want mama moest naar het ziekenhuis omdat mijn jongste broertje geboren zou worden.

Welke levende persoon bewondert u het meest, en waarom?
Beroemde personen bewonder ik niet echt dus ik zocht het dichter bij huis: mijn mama. Voor de manier waarop ze alles bolwerkt, nu en vroeger toen er drie kleine koters thuis rondholden. Voor het engelengeduld dat ze heeft en het feit dat ze iets goed probeert te zien in elke mens.

Wat is uw grootste angst?
Mijn zoontje en/of lief verliezen. Ik mag er niet aan denken om ’s ochtends niet meer die gigantisch brede glimlach te zien als ik Tuur uit zijn bedje ga halen. En zonder mijn lief zou ik een immense steun en toeverlaat kwijt zijn en enorm verloren lopen.

Wat is uw meest onhebbelijke karaktertrek?
Hmm, ik heb er wel een paar 🙂 Maar als ik dan toch moet kiezen: de (enorm frustrerende) combinatie van enerzijds mijn faalangst en anderzijds mijn drang naar perfectionisme.

Welke eigenschap stoort u het meest bij anderen?
Zo overtuigd zijn van je eigen gelijk dat je niet eens meer naar andere mensen wil luisteren. Hatelijk vind ik dat. Je kan best wel gelijk hebben maar dat neemt niet weg dat je nog steeds kan openstaan en kan luisteren naar de argumenten van de tegenpartij.

Wat was uw meest beschamende moment?
De eerste dag dat ik op een nieuw werk startte moest ik op klantenbezoek samen met een (mannelijke) junior collega. Ik reed en parkeerde nadien in de ondergrondse parking die bij het toenmalige kantoorgebouw hoorde. Terwijl ik me aan het parkeren ben hoor ik plots krssss, de collega keek op en zei “ik denk dat je tegen de muur bent gereden”. Ja hoor, de volledige zijkant van mijn wagen had een flink aantal krassen. Grapjes over vrouwen en parkeren deden nadien flink de ronde op kantoor.

Wat is uw dierbaarste bezit?
Mijn familie en ons gezin. Ook al wonen mijn ouders, broers en ik niet meteen op wandelafstand van elkaar toch heb ik er heel veel aan. Naast mijn lief en zoontje vormen zij absoluut een verrijking en zou ik geen dag zonder hen willen of kunnen doorbrengen. Onbetaalbaar zijn de momenten waarop we allemaal samen aan de keukentafel bij mijn ouders zitten op zondagmiddag.

Wat maakt u ongelukkig?
Achterbaksheid en ongerechtigheid.

Over welk deel van uw uiterlijk bent u het minst tevreden?
De erger geworden disproportie van mijn lichaam na mijn zwangerschap.

Wat is uw favoriete boek?
Ik heb niet meteen 1 favoriet boek maar als ik kijk naar de boeken die ik zo nu en dan eens herlees dan scoort Pride and Prejudice hoge toppen.

Wie of wat is de liefde van uw leven?
Wie: mijn zoontje en lief, wat: boeken zonder twijfel 🙂

Wat was de beste kus van uw leven?
De kus die het lief me gaf net na de geboorte van ons zoontje.

Wat is uw foutste guilty pleasure?
Na een drukke en stressvolle werkdag in de wagen keihard en ongelooflijk vals meebrullen met Scream & Shout.

Wat bent u verschuldigd aan uw ouders?
Heel veel: ze hebben me gevormd tot wie ik ben. Mijn papa zorgde voor mijn doorzettingsvermogen en ambitiedrang. Vergevingsgezindheid, luisteren naar iemand anders en niet te snel oordelen zijn dan weer trekken die ik mee heb gekregen van mijn mama. Ze betaalden mijn studies en zorgden er bovendien voor dat we als kind nooit iets te kort kwamen. En ook nu nog zijn ze er telkens wanneer ik ze nodig heb en nemen ze een dag in de week de zorg voor ons zoontje op zich.

Wie mag er aanschuiven aan uw droomdiner?
Margaret Thatcher, al was het maar om eens te horen hoe zij alles realiseerde in een toch wel sterk door mannen gedomineerde wereld.

Welke stopwoorden en –zinnetjes gebruikt u te veel?
Niet? op het einde van zinnen.

Wat is de ergste job die u ooit hebt gedaan?
Goh, ik heb nooit echt vervelende vakantiejobs gedaan maar als ik er dan toch eentje moet kiezen: loketbediende zijn in een bank en de hele dag niets anders doen dan overschrijvingen ingeven.

Wat was uw grootste teleurstelling?
Dat hard werken niet (altijd) beloond wordt en dat het er in de professionele wereld vaker om draait om de juiste mensen te kennen en er op het juiste moment te staan dan dag in dag uit het beste van jezelf te geven (de aandachtige lezer raadt het al: ik ben daar dus totaal niet goed in en geloof ergens nog steeds dat je geen spelletje hoeft te spelen maar dat hard werken voldoende is).

Als u terug in de tijd kon reizen, waarheen zou u gaan?
Mijn studententijd. Om veel meer te genieten van die tijd dan ik toen gedaan heb.

Noem één ding dat de kwaliteit van uw leven zou verbeteren.
Op dit moment: terug kunnen slapen ’s nachts.

Wat beschouwt u als uw grootste prestatie?
Dit is een moeilijke: op sportief vlak de 20km die ik liep, op privé en professioneel vlak de (schaarse) momenten dat ik erin slaag om alle ballonnen in de lucht te houden.

Waar zou u nu het liefst willen zijn?
Op een zonnige vakantiebestemming, lekker aan het luieren met een cocktail in de ene hand en een boek in de andere.

Wie moet u spelen in de film van uw leven?
Ik heb niet meteen een favoriete actrice maar Cate Blanchett die mij vertolkt, dat zie ik wel zitten. Ik vind haar best wel een stijlvolle dame en goeie actrice.

Wat is uw favoriete geur?
Noa van Cacharel, ik vind die heerlijk vrouwelijk ruiken en toch niet te overheersend.

Hoe komt u tot rust?
Hangt eigenlijk wat af van het moment: door te lezen, door een warm bad met een goed glas wijn te nemen, door te joggen of nog door terrasjes te doen met vriendinnen.

Van welke gewoonte zou u graag af willen?
Mijn eeuwige gepieker en doemdenkerij. Het zou me tal van zorgen om dingen en scenario’s die uiteindelijk toch nooit plaatsvinden besparen.

Wanneer hebt u voor het laatst gehuild?
Een goeie 2 weken geleden. Het was vrijdagavond, Tuur lag eindelijk in zijn bed, het lief zat op een conferentie, en ik doodmoe was nog steeds aan het werken. En toen kwamen uit pure vermoeidheid en frustratie tranen plots opduiken.

Wat houdt u wakker ’s nachts?
Veel dingen, de (soms irrationele) zorgen die ik heb over mijn lief, ons zoontje, mijn werk, gezondheid, … Te veel om op te noemen eigenlijk.

Welke song mogen ze spelen op uw begrafenis?
Into my arms van Nick Cave.

Hoe wilt u herinnerd worden?
Als iemand die klaarstond voor anderen, begripvol en liefdevol was, kortom als een goed mens.

8 Comments

  1. Misssexandthecity

    01/11/2016 at 18:47

    De combinatie van perfectionisme met de faalangst ik dacht dat ik de uitzondering op de regel was…ik haat die combinatie! En die disproportie is net na de zwangerschap bij mij beter geworden, ik was een peer en nu zijn schouders en heupen min of meer even breed…….dat is geluk hebben zeker……

    1. Evi

      02/11/2016 at 16:36

      Die combinatie is inderdaad hatelijk he. Heb ze al meerdere keren vervloekt en ben er nog steeds niet uit hoe ik ze het beste aanpak. Wel fijn dat jouw disproportie beter werd na de zwangerschap!

  2. meisje

    01/11/2016 at 19:30

    Een hele fijne blogpost om jou beter te leren kennen. Er zitten een paar herkenbare antwoorden tussen.

  3. Falderie

    02/11/2016 at 07:18

    haha dat parkeerverhaal… zó herkenbaar!
    Ik deed het toen ik een half jaar op het bedrijf werkte en exact 4 uur mijn nieuwe firmawagen had…

    1. Evi

      02/11/2016 at 16:34

      🙂 Pfieuw, ik ben dan toch niet de enige die zo een stoten tegenkomt 😉

  4. Samaja

    02/11/2016 at 11:45

    Leuk om je zo wat beter te leren kennen. Mensen die niet willen luisteren naar argumenten en denken dat ze de wijsheid in pacht hebben zijn inderdaad zo ergerlijk! En zo kon ik me nog wel in veel van je antwoorden vinden :-).

  5. Hilde

    04/11/2016 at 06:51

    oH leuk Evi dat je deze gevonden hebt :-). Interessant ook om jou zo weer een beetje beter te leren kennen, weer wat bijgeleerd ook. En dank je ook om te linken :).

Leave a Reply