Ouderzonden: Ira

Net als tal van andere bloggers neem ik gedurende zeven weken deel aan #ouderzonden. Een uitdaging opgesteld door blogsters Romina (van Big City Life) en Annelore (van Compleet Geluk). Bedoeling? Elke week geven we een antwoord op een vraag die opgesteld werd aan de hand van een hoofdzonde. Een fijne manier om al die andere bloggers en hoe zij omgaan met ouderschap wat beter te leren kennen. Hoofzonde van deze week: ira (woede – toorn – wraak – gramschap). Waarmee duwt je kind op je spreekwoordelijke knoppen?

Ira: mijn spreekwoordelijke knoppen

Tuur is heel vaak een vrolijke peuter die goed luistert. Wat niet wil zeggen dat ik me niet eens boos maak. Net als elke andere peuter/kleuter tast Tuur zijn grenzen momenteel af. Meestal heb ik daar veel geduld voor en met. Maar na een paar nachten erg slecht slapen kan hij daar wel eens met op mijn spreekwoordelijke knoppen duwen. Het is niet dat hij dan echt stout is, maar dan zal hij bijvoorbeeld springen op het grote bed. Of doen alsof hij plots doof is en dus niet flink wachten op mij maar al weglopen. Mijn boosheid op dat moment is niet alleen omdat hij niet luistert. Maar ook en vooral omdat het gewoon gevaarlijke situaties oplevert. En ik bang ben dat hij zich pijn zou doen.

Bewegingsschool-1

Treuzelen

Iets waar ik soms nog de muren van op loop is treuzelen. Zelf volg ik heel graag een strakke planning. Maar er zijn ochtend en avonden waarop Tuur besluit om die niet met mij te volgen. En bijvoorbeeld weigert om zijn jas aan te doen. Of net op het ogenblik dat we gaan vertrekken begint hij op te ruimen. Of te zoeken naar een boek, speelgoed, … dat absoluut mee moet. Hetzelfde geldt voor zijn bedtijd moment. Er zijn dagen waarop hij dat enorm probeert te rekken. Door nog eens in dat boek te willen kijken. Of Piet nog een extra zoentje te willen geven. Of nog eens van vliegtuig te willen spelen. En niet toegeven zorgt hier soms wel al eens voor drama met krokodillentranen.

September-2-2017

Zoen en toelichting

Tuur belandt hier dus zeker en vast af en toe eens in de hoek. Met het nodige drama tot gevolg. Daar proberen we niet op in te gaan. Maar wat we wel doen is hem nadien een zoen geven. En uitleggen waarom we boos waren. Want ik ben ervan overtuigd dat streng zijn met toelichting meer effect heeft dan enkel streng zijn. Tuur zal nu misschien nog niet alles verstaan. Maar ik ben er rotsvast van overtuigd dat als ik hem uitleg dat het gewoon gevaarlijk is wat hij deed, hij dat op een gegeven moment wel zal snappen. En dat een positiever effect gaat hebben op zijn gedrag dan wanneer ik hem gewoon een tijdje in de hoek zou zetten.

Hoe zit het bij jullie met ira? Waar duwen jullie kinderen met op jullie spreekwoordelijke knoppen? 

Nieuwsgierig naar de vorige ouderzonden? Die vind je hier: SuperbiaAvaritiaLuxuria, Invidia en Gula.
Benieuwd naar wat andere bloggers over invidia schreven? Neem dan zeker hier een kijkje.

1 Comment

  1. Sofei

    11/03/2018 at 21:19

    Het lijkt me normaal dat je als ouder af en toe eens je geduld verliest en streng moet zijn. Vooral als het gevaarlijke situaties zijn.

Leave a Reply

%d bloggers liken dit: