Boek review: Camelot

Camelot van Giles Kristian stond al sinds dit voorjaar op mijn te lezen lijstje (TBR). Want Arthur en zijn ridders, dat zijn verhalen die tot mijn verbeelding blijven spreken. Alleen … het boek was steeds uitgeleend in de bib. En nog niet beschikbaar via mijn Kobo Plus abonnement. Dus besloot ik old school om het boek te reserveren. Midden juli – net voor mijn weekje vakantie begon – lag het dan eindelijk voor me klaar in de bib!

Camelot

Boek review: Camelot

Een hertelling van de legende van koning Arthur. Dat stond er onder meer op de achterflap te lezen. En dat klopt ook. Want het boek vertelt niet het klassieke verhaal van koning Arthur. Integendeel. Het boek start een paar jaar nadat koning Arthur verslagen werd en Brittannië geteisterd wordt door de Saksen en alles wat daarbij hoort. Denk maar aan plunderingen, onderlinge strijd, hongersnood en moordpartijen.

Zo goed als iedereen waant Arthur en Merlijn dood. Tot plots in een klooster dat zich tussen de moerassen bevindt een aantal oude ridders van Arthur opduiken om Galahad op te halen. Die laatste blijkt vervolgens de zoon van Lancelot te zijn. Maar veel tijd om bij te praten is er niet. Want de Saksen liggen ook hier op de loer. En tijdens een aanval van de Saksen op het klooster, neemt krijger Gawain Galahad met zich mee … naar een andere plek in het moeras. Waar de tot dan toe dood gewaande Arthur zich bevindt samen met Guinevere.

Intussen heeft Parzival ook Merlijn weten te lokaliseren. En neemt hij die laatste mee naar Arthur, zodat hij Guinevere zou kunnen genezen. Die bevindt zich namelijk al een paar jaar in een apatische toestand. Maar om Guinevere terug onder de levenden te kunnen brengen dient er een mythisch object te worden gehaald. En dus gaan de overgebleven ridders van Arthur op pad.

Uiteindelijk vinden ze de ketel (= het mythische object) en slaagt Merlijn er in om Guinevere tijdelijk terug te brengen. Maar nog voor Guinevere haar laatste adem uitblaast verdwijnt Arthur voorgoed in het moeras. En is het aan Galahad en zijn compagnon Iselle om de allerlaatste strijd om het Brittannië van Arthur te voeren.

Waarom ik Camelot graag las

Verhalen over mythische figuren en dan al zeker als er ridders aan te pas komen, ik lees dat graag. En op dat vlak beantwoordde Camelot absoluut aan mijn verwachtingen. Wat ik daarnaast ongelooflijk fijn vond is dat het geen klassieke hervertelling van het verhaal is. Maar er net gefocust wordt op de periode nadat Arthur de strijd verloor.

Daarnaast schenkt Kristian ook heel wat aandacht aan de verschillende relaties tussen de personages onderling. Waardoor je hen ook goed leert kennen. En doordat hij een hele rijke schrijfstijl heeft en dus ook heel wat aandacht besteedt aan het beschrijven van de omgeving waan je je in een vingerknip in de moerassen in Brittannië.

Op gepaste tijden komt er ook een aangename plotwending aan te pas. En de finale strijd wordt op een enorm spannende manier beschreven. Waardoor ik op het puntje van mijn stoel zat.

Wat ik er minder goed aan vond

In het begin vond ik het tempo net wat te traag naar mijn zin. Ik lees namelijk nogal graag boeken waar het tempo hoog ligt. En er van in het begin actie aan te pas komt. Maar dat is bij Camelot dus niet het geval. Ook doorheen de rest van het verhaal waren er hier en daar naar mijns inziens net iets te veel beschrijvende passages.

Hier en daar vond ik het ook jammer dat personages die ik ongelooflijk boeiend vond – zoals de kleine Taliesin – niet verder uitgediept werden. Of dat bepaalde verhaallijnen niet wat uitgebreider aan bod kwamen.

Camelot – mijn eindoordeel

Ondanks het iets tragere tempo heb ik dit boek best wel graag gelezen. Het bevat dan ook heel wat elementen voor een goed verhaal: avontuur, spanning, actie, romantiek. En niet te vergeten: heel wat legendarische personages! Als je net als ik van al die dingen houd, dan is dit boek wel een aanrader.

Doordat er ook een vrij open einde is, vermoed ik dat er hier nog wel een vervolg op zal verschijnen. Zelf ben ik alvast wel benieuwd geworden naar de prequel – Lancelot. Want laat ons eerlijk zijn, dat personage is immens boeiend. Al was het maar omwille van Lancelot’s liefde voor Guinevere, het verraad en de daarop volgende breuk met Arthur.

Lees jij ook zo graag verhalen over koning Arthur?

2 Comments

  1. Flavie 16/08/2021 at 21:17

    Niks voor mij, maar ik geef het door aan Zoetie, hij leest dit genre graag.

Leave a Reply