Zo maak ik slechte dagen een beetje beter

Screen Shot 2017-03-28 at 21.52.33

Wat doe je als je een slechte dag hebt om die toch een beetje beter te maken? En heb je eigenlijk vaak slechte dagen?

Ik heb, net als iedereen denk ik, zo nu en dan wel eens een slechte dag. Wanneer ik een periode heb waarin ik bitter weinig slaap komen ze wel frequenter voor dan anders. Niet geheel onlogisch, want op zo een dagen is mijn lontje korter dan anders en mijn humeur iets minder aangenaam.

Wat ik dan doe om zo een dagen toch ietsje pietsje aangenamer te maken wisselt, maar onderstaande dingen helpen altijd:

  • Koffie: op dagen dat het niet allemaal loopt zoals ik wil kan een heerlijk geurende straffe kop koffie troost bieden.
  • Koekjes of taart: als die kop koffie hiervan vergezeld wordt is het helemaal scoren 🙂
  • Een warm lang bad: als ik echt een hele rotte dag gehad heb dan kan een warm bad ‘echt wel helpen om te ontspannen en het allemaal iets minder somber in te zien. Doe daar dan nog een goed glas wijn bij en ik word instant terug wat vrolijker!
  • Gaan joggen: fysiek eens wat afzien, het helpt om me de dingen op een andere manier te bekijken en om wat afstand te nemen van de minder fijne dingen op slechte dagen.
  • Series kijken: bij voorkeur melodramatische series zoals Grey’s Anatomy. Omdat de miserie daar altijd net ietsje erger lijkt te zijn dan die van mij 🙂
  • Eens flink gillen: of bij uitbreiding luidkeels meekwelen met gigantisch foutje liedjes. Alle frustraties er gewoon uitgooien 🙂 Is hetgeen wat ik dus meestal doe na een slechte dag op het werk in de wagen.
  • Schrijven: vaak helpt het ook als ik alles van me afschrijf. Die schrijfsels zijn niet voor publicatie vatbaar, maar nadien voel ik me wel opgelucht.
  • Zagen tegen mijn lief: honderd keer zeggen hoe slecht de dag wel was en hoe onrechtvaardig, tot hij het beu is en me duidelijk maakt dat ook hij geen oplossing heeft.

Hoe pakken jullie een slechte dag aan?

Hier droom ik al lang van

home-office-336378_1920

Is er iets waarvan je al heel lang droomt om te doen? Waarom heb je het nog altijd niet gedaan? Wat houdt je tegen?

Ik droom van heel veel dingen – nog eens meedoen aan de 20 kilometer van Brussel, ooit een marathon lopen, een huis kopen, een 2de kindje (al duiken daar ook vaak praktische bezwaren op), maar waar ik al een paar jaar van droom is om zelfstandige – al dan niet in bijberoep – te worden. Je eigen baas zijn en je eigen koers kunnen varen, het lijkt me met zijn momenten een heerlijke verademing te zijn.

Wees gerust, ik weet maar al te goed dat het leven als zelfstandige niet alle dagen rozengeur en maneschijn is, dat je eigen baas zijn ook betekent dat jij en jij alleen er verantwoordelijk voor bent dat er op het einde van de maand voldoende centjes op de bankrekening staan om alle rekeningen te betalen, dat je eigen uren regelen ook betekent ’s avonds werken, …

Ondanks die kriebels ben ik dus (nog) niet zelfstandige, ook niet in bijberoep. Wat houdt me tegen? Wel:

  • Ik ben niet erg commercieel ingesteld: mezelf verkopen, ik kan dat niet. En laat dat nu wel iets zijn wat je als zelfstandige nodig hebt volgens mij, of toch in zekere mate. Want klanten gaan niet zomaar aan de deur komen bellen. Of toch niet in het begin 🙂
  • Financieel risico: we willen een huis kopen, hebben een klein kindje, gaan graag al eens uit eten en op reis. In loondienst werken betekent sowieso dat op het einde van de maand je loon op je rekening gestort wordt. Zelfstandige worden houdt financieel gezien – in mijn ogen – een zeker risico in.
  • Onzekere sector: de sector waarin ik werk is nu niet meteen de meest stabiele sector en er zijn gigantisch veel copywriters en communicatieconsultants op zelfstandige basis aan de slag. Het lijkt me dan ook geen makkelijke te zijn om er toch tussen uit te springen.
  • Boekhouding: ik ben gigantisch slecht in boekhouden. Toegegeven niet meteen het beste argument om het niet te doen want daarvoor heb je ook boekhouders, maar toch, het is dan wel (opnieuw) een extra kost.
  • Mijn huidige job: ik haal heel veel voldoening uit mijn huidige job. Ik combineer heel wat taken en mijn dagen zijn dan ook enorm gevarieerd. Ik heb ook heel wat vrijheden en zekerheden en ben niet zeker dat ik vooral die zekerheden zomaar zou willen opgeven.
  • Zelfvertrouwen: misschien wel de grootste reden waarom ik de stap nog niet gezet heb, zelfs niet naar zelfstandige in bijberoep. Mijn wankele zelfvertrouwen. Stel je eens voor dat ik zelfstandige zou worden en geen enkele klant zou hebben. Dan moet je nadien aan iedereen toegeven dat je gefaald hebt.
  • Tijdsgebrek: ik zou kunnen overwegen om zelfstandige in bijberoep te worden maar dan zou ik dat moeten zien te combineren met mijn huidige job en privéleven. En dan krijg ik het benauwd want zelfs zonder dat extra werk heb ik al te weinig tijd om alles te doen wat ik wil doen.

Het zal dus nog niet voor meteen zijn denk ik, maar dromen mag 🙂

Hoe zit het bij jullie? Waar dromen jullie al lang van?

Kort van adem

Ik liep al een hele poos rond met een hardnekkige hoest die me niet enkel overdag parten speelde maar me ook ’s nachts wel eens wakker durfde te houden en er bij momenten voor zorgde dat ik amper nog adem had. Het kon zo niet blijven duren en dus plande ik een bezoek bij de huisarts in … die me onder mijn voeten gaf omdat ik er al zoveel weken met rondliep en nu toch wel beter moest weten dan dat zo iets vanzelf zou overgaan. Zeker aangezien het niet de eerste keer was dat ik zo een hoest had. In plaats van voor de zoveelste keer een puffer met cortisone voor te schrijven werden er een longdiffusietest en histamine provocatietest ingepland.

Ik wist niet goed wat ik ervan moest verwachten, buiten dat het me uitsluitsel zou geven over of ik al dan niet astma of een chronische ontsteking aan mijn luchtwegen had. Toen ik niet alle stoffen mocht testen kon ik het antwoord wel al raden … En ja hoor, daar waar ik best wel wat schrik voor had werd waarheid: #teamastma it is.

Het is absoluut niet het einde van de wereld en er bestaan veel ergere ziektes, maar om heel eerlijk te zijn toen ik het te horen kreeg moest ik toch wel een paar keer slikken. Op zich hoeft er niet veel te veranderen, buiten dat ik een puffer dien te gebruiken en wat meer dien op te letten als het op zware inspanningen, vermoeidheid en stress aankomt. En het verklaart ook wel wat dingen: waarom ik een paar jaar terug 20 kilometer kon lopen maar nog steeds geen adem had als ik een paar trappen gedaan had, waarom een puffer met cortisone in het verleden telkens soelaas bood, … Intussen ben ik zowat een week aan het puffen en merk ik wel een verschil. De hoest is er nog, maar in mindere mate. En ook het puffen lukt me steeds beter en beter. Binnenkort testen we nog eens wat het geeft zonder puffer. Mocht dat niet lukken – wat volgens mijn arts vrij reëel is gezien de historiek van mijn hoest – dan krijg ik een onderhoudspuffer en kan ik de huidige medicijnen gebruiken als noodmedicatie. Het was niet het nieuws waar ik op hoopte maar alles bij elkaar genomen ben ik wel blij dat de oorzaak gevonden is, dat er een plan van aanpak is en dat ik intussen terug al wat meer adem heb.

Netflix en ik, een ingewikkelde relatie

sven-scheuermeier-106767

Netflix, iedereen had het – of zo leek het toch – buiten wij. Na lang zagen zwichtte mijn lief en kwam Netflix ook bij ons in de woonkamer binnen. Net op tijd voor dat extra seizoen van The Gilmore Girls begon. Driewerf hoera! Eindelijk zou ik ook die fantastische series en films kunnen zien waar iedereen het over had … of toch niet. Want Netflix en ik, wij hebben wat je in Facebooktermen een gecompliceerde relatie zou noemen.

Er zijn zonder twijfel geweldig goeie series op te zien … als je ze tenminste kan terugvinden. En daar ligt mijn probleem: het aanbod is te groot en te rommelig. Ik heb orde en structuur nodig en loop dus helemaal verloren in Netflix. Gevolg: ik bekeek welgeteld 1 serie sinds we Netflix hebben. Die serie was trouwens wel de moeite waard (Girlmore Girls) 🙂

Ook films zijn een ramp hier: die paar keer dat het lief voorstelde om samen naar een film te kijken eindigde in discussies en het huren van een film via Telenet. Nochtans beginnen we iedere keer vol goede moed aan onze zoektocht, maar het duurt niet lang of ik begin te wriemelen in de zetel want de films die ik de revue zie passeren zijn er allemaal die we al gezien hebben of films die dateren van een vorige eeuw (ok, misschien licht overdreven maar you get my point 😉 ). Na zowat een uur zoeken en niets vinden dat ons beide aanstaat hebben we er genoeg van en draait het er op uit dat ik ofwel een film huur bij Telenet of een boek lees en het lief dan maar voetbal kijkt of op de X-box speelt.

Nu loopt dat abonnement intussen wel en ligt het misschien hoogst waarschijnlijk aan mijn zoekkwaliteiten, dus bij deze een warme oproep: welke series en films zijn best wel de moeite waard op Netflix? En hoe kan je die zonder uren zoeken vinden?

Mijn ideale vakantiebestemming

churros-with-chocolate-1114343_1920

Mocht iemand me vragen waar wil je nog eens een keertje op vakantie gaan, dan antwoord ik zonder twijfelen: Andalusië. Intussen ben ik er al twee keer geweest en dat beviel me beide keren enorm goed. De eerste keer was een flink aantal jaren terug en ik werd meteen verliefd op het landschap, het eten en de mensen daar. De streek bevat nog heel wat authentieke gebouwen en zowat elke grote cultuurbeweging (Moren, Romeinen, …) lieten er hun sporen na want zorgt voor een bonte mengeling aan stijlen en invloeden.

De eerste keer trok ik door Granada, Cordoba en Sevilla met Kriskras. Een onvergetelijke reis, waar ik mooie vriendschappen aan overhield en waar ik de eerste keer kennis maakte met die heerlijke zuiderse zon, mentaliteit en eten. We bezochten toen onder andere het Alhambra, de Mezquita en de vele schoonheden die Sevilla te bieden heeft. We werden verwend in een heuse hammam, dronken liters sangria en aten elke ochtend churros met chocolademelk bij het ontbijt 🙂 Een heerlijke vakantie was het!

De tweede keer trok ik er voor een korte citytrip naartoe met een hele goede vriendin en bezochten we de minder voor de hand liggende dingen zoals bijvoorbeeld een olijvenwijngaard. Ook de tweede keer genoot ik met volle teugen van de zon, het heerlijke eten en kwam ik er opnieuw helemaal tot rust.

Alhoewel ik me goed genoeg realiseer dat het dagelijkse leven best wel wat verder af zal staan van die twee heerlijke vakanties, werd ik toch verliefd op die streek en wil ik er ooit absoluut nog eens heen. Al was het maar om ’s ochtends in het ochtendgloren op een terras met slaapogen van een geweldig straffe kop dampende koffie te slurpen en churros met chocolademelk te eten.

Bezochten jullie ooit al Andalusië? 

Mijn favoriete restaurants

table-71380_1280

Ik ben een grote fan van uit eten gaan. Ik hou er echt van op om restaurant te gaan en bediend te worden :- ) Nu is dat niet zo eenvoudig met een klein kindje in huis maar we proberen toch regelmatig nog eens buitenshuis te gaan eten. Als we dat dan doen, dan is het heel vaak in een van onze favoriete restaurants:

  1. ’t Cuyperke
    De allereerste keer dat we hier gingen eten dacht ik echt dat mijn lief me meenam naar een of ander erg fout etablissement. Het was toen winter, er hingen donkere lange gordijnen voor het raam die dan nog eens dicht waren ook. Eenmaal binnen kwamen we terecht in een cosy interieur, zonder al te veel tierlantijnen. Het eten was en is er nog altijd overheerlijk en enorm schappelijk van prijs. Het beviel ons zo goed dat we er sindsdien vaak teruggaan. En elke keer opnieuw is het genieten van het lekkere eten en de fijne bediening. Enige minpuntje: in het weekend zijn ze niet open.
  2. Kokoon
    Een van mijn favoriete restaurants in Leuven. Overheerlijk eten en een gezellig interieur. Wat moet een mens meer hebben? 🙂 Reserveren is hier wel aangewezen want de tafels zijn erg snel bezet. In de zomer vind ik het ook heerlijk zitten achteraan in het restaurant. Bij warm weer gaat het dak daar helemaal open en zit je lekker fris.
  3. Zoff
    Een van mijn favoriete lunchresto’s in Leuven. Het interieur is naar mijn aanvoelen wat kitsch maar de kaart bevat heerlijke Italiaanse gerechten. De salades zijn trouwens een absolute aanrader! Ook hier is reserveren aangewezen want het durft er al eens erg druk te worden.

Aten jullie ooit al eens in een van bovenstaande restaurants? Wat zijn aanraders bij jullie in de buurt? 

Plog 19.03.2017

Toen ik vorige week bij Romina en Kelly een plog (‘photo-log’) zag verschijnen begon het ook bij mij te kriebelen om er nog eens eentje te doen. Afgelopen zondag stond er niet al te veel op de planning, wat me het ideale moment leek te zijn voor mijn plog (anders zou ik in alle drukte wel eens durven vergeten van foto’s te nemen. Iets met zelfkennis en begin van alle wijsheid 😉 ). Kijken jullie mee?

Driewerf hoera, Tuur sliep afgelopen zondag zowaar tot tien voor acht! En zeg nu zelf, van zo een lachend gezichtje ’s ochtends vroeg, daar wordt toch iedereen vrolijk van 😉Na een propere pamper was het tijd voor het ontbijt. Doorgaans ontbijten we in het weekend gezellig samen en duurt het wat langer dan in de week maar aangezien we ’s middags bij mijn ouders zouden gaan eten moesten we die ochtend best wel op tijd vertrekken. Ik ontbijt vandaag samen met Tuur, die trouwens boterhammen enkel nog met een vork wil eten. Zelf hield ik het bij koffie en muesli.Na het ontbijt sprong ik snel onder de douche en maakte ik ook Tuur zijn tas klaar want een dagje bij mijn ouders doorbrengen betekent ook reservekleren meenemen. Terwijl mijn lief alle spullen in de auto inlaadde, trok ik Tuur zijn jasje al aan, keek hij nog even in zijn Bumba boek (een van zijn favoriete boekjes tegenwoordig) en waren we uiteindelijk rond half tien helemaal klaar om te vertrekken.
20170319_085754VertrekkenHoera voor het verkeer op zondag: de rit verliep deze keer zonder files en dus reden we een klein uurtje later bij mijn ouders de oprit op. En toen liep het een beetje fout met foto’s nemen, want er werd uitgebreid bijgepraat, gegeten, gelachen en gespeeld. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om ook mijn grootouders die een dorp verder wonen dan mijn ouders te bezoeken. Ik zie ze niet zo vaak, dus als we op bezoek zijn bij mijn ouders probeer ik er wel zo nu en dan eens binnen te springen.
LierdeRond een uur of half zes ’s avonds begon Tuur een beetje zijn klopje te krijgen en besloten we richting huiswaarts te keren. Ook nu viel het verkeer erg goed mee en hadden we enkel een wat file op de binnenring. Eenmaal thuis dronk Tuur nog een flesje (een boterham had hij al bij mijn ouders gegeten) en vertrok hij naar dromenland.
20170319_080853Ik maakte van de zondagavond gebruik om nog wat verder te sleutelen aan de blogposts voor deze week maar vooral ook om bij te lezen. Want 40 dagen bloggen, dat betekent ook gigantisch veel blogposts proberen te lezen 🙂 Eenmaal mijn Bloglovin’ feed er terug netjes blanco uitzag, genoot ik na van de fijne dag in een heerlijk ontspannend bad. Nadien las ik nog enkele pagina’s in Winter’s Tale, om rond half elf uiteindelijk ook richting dromenland te vertrekken.
AvondHoe zag jullie zondag eruit?

Ad hoc vegetariër

Heb je ooit overwogen om vegetariër/veganist te worden? Waarom wel of waarom net niet?

Alhoewel ik niet verzot ben op vlees en er regelmatig wel eens periodes zijn dat ik amper of zelfs geen vlees eet zou ik mezelf geen vegetariër durven noemen. Want evengoed zijn er periodes dat ik absoluut kan genieten van een lekker smeuïge hamburger, met vlees welteverstaan 🙂 En hoezeer ik ook zonder vlees kan, zonder vis dat lukt me niet. Vind ik vis net iets te lekker voor.

Als kind was er wel een periode waarin ik absoluut geen biefstuk wou eten en als tiener heb ik een periode gehad waarin ik helemaal geen vlees at, al heeft die niet extreem lang geduurd. 100% vegetariër ben ik nooit geworden, net omdat ik vis heel erg lekker vind. Dat ik niet verzot ben op vleesvervangers zoals tofu deed en doet er ook geen goed aan natuurlijk. Negen kansen op de tien ligt dat aan die paar gerechten met vleesvervangers die ik ooit eens geprobeerd heb en die geen hoogvlieger waren (wat vermoedelijk wel aan de kookkunsten van de chef lag en niet zozeer aan de vleesvervangers zelf).

Hoe het nu dan zit? Er zijn vleessoorten die ik nooit zelf spontaan zal kopen, klaarmaken of kiezen op restaurant (kotelet, stoofvlees, wild, …) maar zo nu en dan een lekker stukje vlees, dat gaat (nog) niet meteen volledig verdwijnen. Al blijf ik het wel minstens 1 keer per week afwisselen met een volledig vegetarisch gerecht. Voorlopig nog zonder vleesvervangers maar misschien moet ik die laatste toch nog eens een 2de kans geven. Gerechten met vleesvervangers die ik zeker en vast eens moet uitproberen mogen trouwens altijd bezorgd worden!

Zijn jullie vegetarisch/veganistisch? 

Hier ben ik dankbaar om

Waarvoor in je leven kus je nog iedere dag uw twee pollekes?

Er zijn heel wat dingen waar ik iedere dag mijn twee pollekes voor kus. Ik lijst er alvast 9 voor jullie op:

  1. Mijn lief, ik zou niet zonder hem kunnen. Het klettert wel eens tussen ons (maar gebeurt dat niet in de beste huishoudens?) maar hij is diegene die me grijs laat zien als ik enkel in zwart-wit aan het denken ben, hij kan me tot rust brengen en steunt me wat ik ook doe. En ohja hij zorgt ook voor eten op tafel 😉
  2. Tuur, nooit gedacht dat ik een klein mannetje zo graag zou kunnen zien. Elke dag opnieuw ben ik verbaasd over wat hij allemaal kan en hoe onbevreesd hij in het leven staat.
  3. Dat ik vast werk heb. Want ook dat is dezer dagen geen evidentie meer.
  4. Mijn ouders: ze wonen een heel eind van ons maar 1 telefoontje is voldoende om die afstand in het niets te laten verzinken. Ze springen ook ongelooflijk bij in de opvoeding van Tuur en staan ons keer op keer bij met goede raad. Heel eerlijk, ik zou niet weten wat ik zonder hen zou moeten doen.
  5. Mijn broers en hun lieven: de ene woont in het buitenland, de andere op heel wat kilometers van ons. We zien elkaar dus niet vaak, maar we staan wel altijd voor elkaar klaar.
  6. Onze gezondheid: er zijn hier en daar mankementjes maar geen van ons drie is levensbedreigend ziek.
  7. Mijn vriendinnen: om met te lachen, te huilen en fijne momenten met te beleven.
  8. De psychologe die mij in mijn eerste en tweede kandidatuur leerde omgaan met faalangst. Zonder haar hulp had ik nooit dat diploma behaald.

En jullie? Waar zijn jullie erg dankbaar voor? 

Mijn favoriete quick win gerecht

PE2 - Warme feta met tomaat en olijven 2
Bron foto: Puur Eten 2 

We werken allebei fulltime en zijn vaak laat thuis. Gezond koken is niet altijd even evident en dus zoek ik heel vaak naar gerechten die ik in de oven kan klaarmaken want dat spaart mij heel wat tijd uit. Een van mijn favoriete quick win gerechten is er eentje van Pascale Naessens: warme feta met tomaat en olijven. Het kost je qua voorbereiding niets, je steekt het zowat twintig tot dertig minuten in de oven (afhankelijk van hoe groot je stuk feta is) en je hebt een heerlijke maaltijd op tafel staan!

Benodigdheden voor twee personen:

  • 200g feta
  • 4 grote tomaten
  • Olijven (wij gebruiken meestal groene olijven aangezien ik die het lekkerste vind)
  • Ovenschaal
  • Stokbrood

Bereiding:
Snij de blok feta in twee gelijke stukken en leg deze in een ovenschaal. Snij een paar schijfjes van je tomaat en leg deze op de feta. De rest van de tomaat snij je in kwarten (al dan niet met het harde binnenste gedeelte – zelf vind ik dat wel lekker) en leg je rond de feta. Strooi er wat olijven over, kruid met wat peper en een heel klein beetje zout, giet er wat olijfolie over en klaar is kees. Zet alles ongeveer dertig minuten in de oven (voorverwamd, 180°) en je kan smullen van een heerlijke maaltijd 🙂 Wij eten er trouwens meestal een lekker knapperig stukje stokbrood bij.

Wat is jullie quick win maaltijd?