Zeven op zondag #4

Zondagavond, tijd voor een overzicht van zeven foto’s die de afgelopen week mijn Instagramfeed net niet haalden. Kijken jullie mee?

20170521_15163920170521_182335

  1. Breakfast on the go! Normaal gezien eet ik ’s ochtend overnight oats maar het lief zag dit staan in de Delhaize, bedacht zich dat ik misschien wel eens wat afwisseling wou en bracht ze mee. Ze vormden een heerlijke afwisseling die ik met veel plezier veroberde 🙂
  2. Het allereerste veganrecept dat ik klaarmaakte uit Easy Vegan met Julie. Ik wist niet goed waar ik me aan moest verwachten maar het was heel eenvoudig om te maken en smaakte overheerlijk. Ik kijk nu al uit naar de andere recepten die ik deze week ga proberen te maken.
  3. Tijdens het opruimen van een kast kwam ik mijn Burkelytas tegen en nam ik hem terug in gebruik (ik kocht hem een paar jaar terug bij SoBaggy en maakte er toen al gretig gebruik van). De vele opbergruimtes en draagriem maken het een erg handige tas, zeker toen ik deze week een paar keer in de regen naar de auto moest spurten 😉
  4. Ook deze week werd er flink gesport: zowel maandag als vandaag ging ik joggen. Twee keer in het zonnetje, met fijne beats in mijn oren, ik genoot ervan. Bovendien zie ik mijn conditie beter worden, wat mij dan weer sterkt om vol te houden en die loopschoenen te blijven aantrekken.
  5. Fruit, Tuur is niet altijd even grote fan van. Een van de trucjes om hem toch fruit te doen eten: zelf fruit eten als hij in de buurt is, vragen of hij een hapje wil en het hem dan laten eten zoals grote mensen fruit eten.
  6. O zo blij met dit zwarte kleedje dat ik onverwachts scoorde. Het is heel eenvoudig maar net dat vind ik er zo fijn aan. En ik kan het combineren met zowel sneakers als meer geklede schoenen, dubbele score dus 🙂
  7. Vrijdagavond was het lief gaan voetballen en dus nestelde ik me in de zetel met een boek en een glas wijn. Heerlijke manier om het weekend relaxt in te zetten.

 

De eeuwige strijd tegen de kilo’s

De afgelopen dagen konden we eindelijk genieten van zomerse temperaturen. Hoera! Of toch niet? Want die “hoera zon” duurde tot ik voor de kleerkast stond, mijn zomergarderobe wou aantrekken en voor de zoveelste keer moest vaststellen dat het allemaal wat knelt en net ietsje te strak zit om goed te zijn. Een blik op de weegschaal bevestigde datgene wat ik zelf al wist: er zijn terug kilo’s bij.

Niet zo verwonderlijk, weet ik zelf ook wel. De laatste maanden zijn hier te druk geweest om goed te zijn. Gezond eten en koken waren een van de eerste dingen die erbij inschoten. Afhaalmaaltijden en frietjes stonden vaker wel dan niet op het menu. Dat ik van stress verdik in plaats van te vermageren helpt dan natuurlijk ook niet echt. En dus ben ik voor de zoveelste keer in zoveel jaren boos woedend op mezelf … Omdat ik het zelf in de hand heb, omdat ik elke keer opnieuw toegeef aan die drang naar ongezond eten (en me er nadien ook wel elke keer opnieuw slecht over voel), omdat ik me zo had voorgenomen om het goede voorbeeld te geven aan Tuur, om nooit meer zo dik te zijn, … Dat ik niet de enige ben die vecht tegen kilo’s las ik onder meer hier en is ergens een klein beetje een troost.

Als kind was ik graatmager en kon ik eten wat ik wou, er kwam geen grammetje bij. Toen ik ging studeren, op kot zat en een vriendje had veranderden mijn eetgewoontes en kwam er al eens vaker wat ongezondere kost op tafel. Maar geen nood, ik fietste elke dag flink Leuven rond, ging regelmatig joggen en kon op die manier die overtollige kilo’s op afstand houden. Echt fout is het pas beginnen gaan toen ik begon te werken. Al had ik het in het begin niet eens zelf door: die kilo’s waren geniepig genoeg om er heel langzaamaan en verdoken bij te komen. Tot de weegschaal plots een cijfer aangaf waarvan ik achterover viel en mijn BMI een alarmerende rode kleur kreeg. Diëten werden gevolgd, soms onder begeleiding van een diëtiste, soms op eigen houtje. Steeds met wisselend succes, maar nooit genoeg om die vele kilo’s voorgoed weg te toveren.

En nu is het dus opnieuw zover: de cijfers op de weegschaal en die van mijn BMI zijn terug vuurrood gekleurd. Een plan van aanpak werd eind vorige maand opgesteld: twee keer in de week gaan joggen, geen snoepgoed of koekjes meer, gezonde kost en geen afhaalmaaltijden meer. Met als achterliggend idee een andere levensstijl, want diëten daar geloof ik al lang niet meer in.

Vol goeie moed begon ik er aan …. maar het is zo verdomd moeilijk om vol te houden: een mindere dag op het werk (en die zijn tegenwoordig eerder regelmaat dan uitzondering), het lief dat ’s avonds frietjes gaat halen, een etentje met vriendinnen, … Gevolg: ondanks al die goede voornemens vliegen de kilo’s er dus niet af, ze verdwijnen zelfs niet langzaamaan. Voor jullie denken ‘eigen fout’, ik probeer er echt wel op te letten! Belegde broodjes vervang ik door zelfgemaakte salades, op restaurant kies ik voor vis of andere lichte gerechten, de snoepautomaat daar loop ik in een grote boog rond, tussendoortjes bestaan uit gezonde varianten zoals fruit of een handvol noten … Al was het maar omdat ik tegenwoordig van al dat ongezonde eten sowieso gigantisch veel maagpijn krijg (al zal dat hoge stressgehalte daar ook wel voor iets tussen zitten). Maar een dieet of levensstijl die werkt, die te combineren is met een druk leven en die vol te houden is, die heb ik helaas nog niet gevonden. Tips & tricks zijn dus meer dan welkom, want die fitte, slanke en gezonde versie van mezelf, die wil ik heel graag zijn. Net als die zomergarderobe, die ik heel graag wil beginnen dragen.

9 redenen waarom ik jog

PicMonkey Collage

Sporten, het is niet aan mij besteed. Als ik heel eerlijk ben dan moet ik echt moeite om doen om ’s avonds nadat ik thuis kom van het werk sportkleren aan te trekken en mezelf in het zweet te gaan werken. Maar nadien heb ik er telkens wel heel veel deugd van 🙂 Gisteren nog bijvoorbeeld: nog gigantisch veel werk en vreselijk moe maar toch trok ik om half acht ’s avonds mijn loopkleren aan en ging ik een toertje lopen. Waarom? Om een aantal redenen:

  1. Ik kan er mijn frustraties door kwijt raken 🙂 Situaties waar ik met worstel maar waar ik zelf niet veel kan aan veranderen, ik raak daar gefrustreerd en lastig door. Niets zo effectief als mezelf fysiek eens afbeulen om een deel ervan kwijt te raken!
  2. Het brengt rust in mijn hoofd: hoe vreemd het ook is, het is een van de weinige dingen die ervoor zorgen dat ik heel even stop met piekeren en denken. Die eerste kilometer(s) niet, maar eenmaal ik in de ‘flow’ van het joggen zit vind ik het makkelijk om eens niet aan alle rampscenario’s te denken. Er zijn zelfs momenten dat ik me enkel en alleen nog op het lopen concentreer.
  3. Ik heb nadien pakken energie. Of dat nu komt door de douche nadien of door het joggen, dat laat ik in het midden, maar feit is dat ik nadien echt wel meer energie heb.
  4. Ik slaap er beter door: mezelf fysiek eens afbeulen, daar slaap ik ’s nachts duidelijk beter van. Al moet ik wel opletten dat ik niet te kort voor het slapengaan ga joggen, want dan heeft het een averechts effect.
  5. Ik doe ideeën op: als ik al eventjes aan het joggen ben, mijn frustraties kwijt ben en niet meer aan alle rampscenario’s denk, dan slaag ik erin om de dingen vanuit een ander perspectief te bekijken, wat leidt tot nieuwe ideeën. Maar evengoed door mijn ogen rondom mij de kost te geven doe ik inspiratie op!
  6. Ik werk aan mijn conditie: altijd mooi meegenomen 🙂 Wat ik ook zo fijn vind aan joggen: je ziet relatief snel vooruitgang als je het wat op frequente basis doet. Of zoals in mijn geval nu: dat de conditie relatief snel terugkomt.
  7. In de zomer krijg ik er een mooi kleurtje door 🙂 Tja ik ben en blijf een meisje dat graag gebruinde benen en armen heeft 😉
  8. Ik zie wat er verandert in onze buurt: als ik ga joggen dan doe ik dat vaak tussen de soep en de patatten (bij wijze van spreken). Ik trek hier thuis dan snel loopkleren aan en weg ben ik. Ik weet dat het niet ideaal is om op verharde wegen te joggen maar zelf vind ik het wel prettig om tussen de huizen te lopen en de veranderingen in onze buurt te zien. En toegegeven, mij voyeuristische kantje komt op die manier ook aan zijn trekken 😉
  9. Het is een toegankelijke sport. Veel heb je er niet voor nodig: een stel loopkleren, loopschoenen en klaar is kees. Je hoeft ook niet noodzakelijk naar een fitnesscentrum of andere plek te gaan en je kan het eigenlijk op elk moment van de dag doen.

Joggen jullie ook? Of beoefenen jullie een andere sport? 

Zeven op zondag #3

Het einde van deze week breekt aan, tijd voor alweer een nieuwe Zeven op zondag! De afgelopen week werd er naarstig gewerkt, gelezen maar vooral ook veel gegeten 🙂

20170501_12274520170501_163319(0)20170502_13080720170503_20570920170506_124101PicMonkey Collage20170506_194708

  1. Maandag brachten we de dag door met mijn broer en zijn vriendin en smulden we van een heerlijke chili con carne (mijn broer maakte die trouwens, kan dat veel beter dan ik 😉 )
  2. Ik zorgde wel voor dessert: chocolademousse op speculaas naar een recept van Pascale Naessens.
  3. Na al dat smullen op maandag werd dinsdag de broeksriem terug wat aangetrokken en stond er ’s middags een salade van Sandra Bekkari op het lunchmenu. Al zondig ik wel volledig tegen de Sanaregels want ik at die lekkere salade voor mijn computerscherm terwijl ik nog aan het werken was. Absoluut niet ideaal en gezond en een van de grootste werkpunten voor mij.
  4. Om mijn stressniveau wat omlaag te krijgen ben ik verschillende ontspanningsmethodes aan het uitproberen. Een warm bad nemen met een boek erbij, daarvan weet ik dat het helpt en dus stond dat hier de afgelopen week regelmatig op het programma.
  5. Weekend! Tijd voor wat ‘ongezondere’ kost: Tuur en ik smulden gisterenochtend van een lekkere chocoladekoek 🙂
  6. Een vroeg moederdagcadeautje: twee nieuwe kookboeken. Het eerste spotte ik in haar Instagramfeed en ik was erg benieuwd door geworden. Want geef toe, eten uit een kom met enkel een vork of een lepel, dat wil iedereen af en toe toch wel eens doen 😉 Het tweede boek zag ik her en der verschijnen in blogland en op Instagram. Ik wil proberen om zo nu en dan eens veganistisch te eten en dit boek lijkt alvast heel wat inspiratie te bieden!
  7. Netflix: ik blijf er een gecompliceerde relatie met hebben maar dankzij een aantal tips die ik kreeg heb ik intussen wel al The Crown gezien en waagde ik me opnieuw aan House of Cards (ja, ik weet het, ik loop grandioos achter op die hype :-)). Naar die laatste serie was ik al eens beginnen kijken net voor ik moest bevallen van Tuur maar ik raakte toen niet verder dan twee afleveringen. Intussen vind ik het wel iets hebben en kijk ik er met plezier naar.

Mijn ochtendroutine

Weekend! Het moment waarop de ochtenden wat relaxter verlopen 🙂 Tijdens de week verlopen ze hier namelijk volgens een vrij strak schema en het leek me wel fijn te zijn om dat eens met jullie te delen:

Screenshot_20170502-05452220170502_060020De wekker loopt af om 5u45, waarna ik nog tien minuten mag snoozen. Daarna moet ik onverbiddelijk het bed uit en spring ik onder de douche.
20170424_06241020170424_06210920170425_064840Nadat ik gedoucht en aangekleed ben ga ik alvast naar boven (we wonen in een omgekeerde duplex), drink ik een glas water, maak ik mijn lunch voor die dag verder klaar en smeer ik Tuur zijn boterhammen. Ik vul in zijn crècheboek ook al in hoe hij die nacht heeft geslapen en drink een eerste kop koffie voor ik terug naar beneden ga.
20170506_12093720170506_120951Rond half zeven haal ik nog snel een borstel door mijn haar, onderneem ik een poging om de wallen onder mijn ogen wat te verdoezelen en maak ik het lief wakker. Tuur is vaak rond dat uur uit zichzelf al wakker en dan beginnen de pogingen om hem aan te kleden. Tegenwoordig is dat een hele uitdaging want hij ligt niet meer zo graag stil op zijn verzorgingskussen en dus worden er soms kleren al lopend of in de zetel aangetrokken.
20170426_06524620170425_07203120170426_07081120170424_074316Eenmaal Tuur zo goed als aangekleed is gaan we naar boven en eet hij een boterham of twee, of drie 🙂 Ben ik ’s ochtends van crèche duty dan ontbijt ik samen met Tuur. Daarna krijgt Tuur nog een fles melk, wordt de rest van het heen-en-weerboekje ingevuld en hebben we nog heel even de tijd om wat te spelen of boekjes te lezen voor we rond 7u40 richting crèche vertrekken. Eenmaal Tuur goed is afgezet, vertrek ik richting werk waar ik meestal rond 9u aankom. Ben ik niet van crèche duty dan vertrek ik rond 7u en kom ik afhankelijk van waar ik die dag werk, tussen 7u30 en 8u aan op het werk. Terwijl ik mijn overnight oats verorber lees en beantwoord ik de eerste mails en is mijn werkdag soms zonder dat ik het goed al een flink eind gevorderd.

Hoe zit het bij jullie? Verlopen jullie ochtend ook volgens een strak plan? 

Verbeelding Book Challenge – April update

screen-shot-2016-01-05-at-19-24-35

Ook dit jaar neem ik opnieuw deel aan de Verbeelding Book Challenge. In april had ik een weekje vakantie en liep de 40 dagen bloggen challenge af, wat ervoor zorgde dat ik wat meer tijd had om boeken te lezen. In totaal las ik 5 boeken uit in april:

The Chemist
She used to work for the U.S. government, but very few people ever knew that. An expert in her field, she was one of the darkest secrets of an agency so clandestine it doesn’t even have a name. And when they decided she was a liability, they came for her without warning. Now, she rarely stays in the same place or uses the same name for long. They’ve killed the only other person she trusted, but something she knows still poses a threat. They want her dead, and soon. When her former handler offers her a way out, she realizes it’s her only chance to erase the giant target on her back. But it means taking one last job for her ex-employers. To her horror, the information she acquires only makes her situation more dangerous. Resolving to meet the threat head-on, she prepares for the toughest fight of her life but finds herself falling for a man who can only complicate her likelihood of survival. As she sees her choices being rapidly whittled down, she must apply her unique talents in ways she never dreamed of (samenvatting: goodreads.com)

Ik ben geen supergrote fan van de Twilightreeks maar wou dit iets volwassener boek wel eens een kans geven. Het einde van het boek ligt een beetje voor de hand, net als een aantal andere dingen die doorheen het verhaal gebeuren maar dat vond ik op zich niet zo erg want het leest heel vlotjes en is zeer ontspannende lectuur. Ik ben er alleen nog niet uit of ik het ook ga laten meetellen voor de reading challenge of niet 🙂

Divergent
In Beatrice Prior’s dystopian Chicago world, society is divided into five factions, each dedicated to the cultivation of a particular virtue—Candor (the honest), Abnegation (the selfless), Dauntless (the brave), Amity (the peaceful), and Erudite (the intelligent). On an appointed day of every year, all sixteen-year-olds must select the faction to which they will devote the rest of their lives. For Beatrice, the decision is between staying with her family and being who she really is—she can’t have both. So she makes a choice that surprises everyone, including herself. During the highly competitive initiation that follows, Beatrice renames herself Tris and struggles alongside her fellow initiates to live out the choice they have made. Together they must undergo extreme physical tests of endurance and intense psychological simulations, some with devastating consequences. As initiation transforms them all, Tris must determine who her friends really are—and where, exactly, a romance with a sometimes fascinating, sometimes exasperating boy fits into the life she’s chosen. But Tris also has a secret, one she’s kept hidden from everyone because she’s been warned it can mean death. And as she discovers unrest and growing conflict that threaten to unravel her seemingly perfect society, she also learns that her secret might help her save those she loves . . . or it might destroy her (samenvatting: boek.be) 

Ik zocht een boek van een auteur die jonger was dan mezelf en kwam per toeval hier op uit. De film had ik al gezien maar ik was wel heel benieuwd naar het boek aangezien ik meestal het boek beter vind dan de film. En ja hoor, ook dit keer was het zo 🙂 Het boek leest erg vlot en was de ideale ontspanning ’s avonds na hele drukke dagen!

Insurgent
Tris’s initiation day should have been marked by celebration and victory with her chosen faction; instead, the day ended with unspeakable horrors. War now looms as conflict between the factions and their ideologies grows. And in times of war, sides must be chosen, secrets will emerge, and choices will become even more irrevocable—and even more powerful. Transformed by her own decisions but also by haunting grief and guilt, radical new discoveries, and shifting relationships, Tris must fully embrace her Divergence, even if she does not know what she may lose by doing so (samenvatting: goodreads.com) 

Nadat ik het eerste deel uit had (Divergent) was ik wel benieuwd naar het vervolg. Op mijn e-reader had ik de drie delen voor niet al te veel geld kunnen kopen en dus las ik naarstig verder. Ik vond het tweede deel iets minder spannend en een klein beetje voorspelbaarder dan het eerste, maar het leest nog steeds erg vlot. En al ben ik er nog niet uit of ik dit boek ga gebruiken voor de reading challenge, naar het derde deel kijk ik toch ook wel uit 🙂

Blauwe ogen
Het verhaal van een meisje dat de nazi-experimenten overleefde Rita Winterstein was de helft van een tweeling. Haar moeder mocht haar dochters houden op voorwaarde dat de nazi’s op hen mochten experimenteren. Haar zus stierf, Rita bleef leven en vertelt nu voor het eerst haar verhaal… 1943. Rita en Rolanda worden geboren in een zigeunerfamilie. Meteen gebruiken de nazi’s hen als proefkonijnen voor medische experimenten op tweelingen. Rolanda sterft na een ingreep die haar blauwe ogen had moeten geven. Rita overleeft, maar is getekend voor het leven. De daders van de experimenten worden amper gestraft. Na een bittere strijd krijgt Rita 43 jaar later – als een van de laatste overlevenden – eindelijk een schadevergoeding. Vandaag is ze echter nog steeds het slachtoffer van haat tegen zigeuners. Rita is zo ontgoocheld dat ze besluit Duitsland te verlaten, en de bondskanselier smeekt het verleden nooit te vergeten (samenvatting: boek.be) 

Normaal gezien lees ik erg graag oorlogsverhalen dus ik keek best wel uit naar dit verhaal. Nadat ik het boek had uitgelezen kon ik eigenlijk niet goed zeggen of ik het nu een goed boek vond of niet. Het is in ieder geval een verhaal dat blijft nazinderen, dat wel.

Sterrenstof
Elle McClure en haar man Matt Beaulieu hebben alles – behalve de al zo lang gewenste baby. Dan slaat het noodlot toe. Elle krijgt een ernstig ongeluk en blijkt hersendood te zijn. Matt neemt de onmogelijke beslissing om haar vredig laten sterven. Maar op het laatste moment verandert alles: Elle blijkt zwanger te zijn. Matt voelt dat Elle dit kind een kans zou willen geven, maar hij blijkt een wel heel onverwacht obstakel te moeten overwinnen: Elle’s eigen wilsverklaring (samenvatting: boek.be)

Het eerste boek dat ik sinds lang meenam uit de bibliotheek en daar ben ik heel blij om. Het is niet de meest luchtige lectuur, deed me vaak nadenken wat ik zelf zou willen mocht ik me ooit in die situatie bevinden en zo nu en dan kwam er een krop in mijn keel. Maar ik heb het wel heel graag gelezen!

Overzicht Verbeelding Book Challenge

  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s (ieder jaar een beetje meer) – Pillars of the earth 
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s (om het voorgaande puntje te compenseren) – The strange case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde 
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou – Divergent 
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht – We moeten het even over Kevin hebben. 
  6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven. Ik heb nooit gezegd dat deze challenge makkelijk ging zijn. )
  7. Een boek gepubliceerd in 2017
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt (want er gaat niets boven een boek met een lange titel)
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
  11. Een boek met een kleur in de titel – Blauwe ogen 
  12. Een boek met een nummer in de titel – The Woman in Cabin 10 
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek Het 5:2 dieet 
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen – De club Dumas 
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…)
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
  21. Een boek dat je al een keertje las
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt – One night in winter 
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
  24. Een boek uit de bibliotheek – Sterrenstof
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
  29. Een boek dat in ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
  30. Een eerste deel in een reeks – The secret dreamworld of a shopaholic (Shopaholic #1)

Vriendjes worden op Goodreads kan hier.

Zeven op zondag #2

Het was hier de afgelopen week heel stilletjes, maar dat had zo zijn redenen: een ziek kindje, een paar onverwachte afspraken en een paar onverwachte problemen op het werk. Tussen al dat gehol door nam ik wel een paar foto’s. Ze haalden mijn Instagramaccount niet, maar ik deel ze wel heel graag hieronder met jullie.
20170425_14424420170429_11124620170429_11184120170429_095217.jpg20170429_120728 (1)20170430_19110420170430_191515

  1. Het voordeel van tijdens de Paasvakantie thuis te zijn: een laattijdig zakje met paaseieren ontdekken toen ik eindelijk nog eens op ons hoofdkantoor kwam 🙂
  2. Zaterdagvoormiddag was Tuur op stap met zijn meter en kon ik in de bibliotheek rustig zoeken naar leeslectuur. Ik kon niet meteen kiezen en nam dan alle 5 de boeken maar mee.
  3. Ook voor Tuur nam ik een hele stapel boeken mee: hij is er verzot op en nu ik niet de hele tijd achter hem aan moest hollen kon ik rustig boekjes met dieren zoeken en meenemen.
  4. Doordat ik tijdens mijn studentenjaren heel veel boeken moest lezen liggen er hier een aantal stof te verzamelen. Ik vond ze namelijk niet allemaal even goed 🙂 Beetje jammer eigenlijk maar ik heb een manier gevonden om ze een tweede leven te geven: ze opsturen naar iemand die er interesse in heeft!
  5. Een ‘cadeautje’ van de politie. Mijn lief dacht eerst dat hij te snel had gereden met mijn auto en hij dus de boete zou moeten betalen. Ik vond dat een strak plan … tot mijn lief de datum van naderbij bekeek en vaststelde dat het op een moment was dat hij aan het werken was. Dju toch!
  6. Ik probeer om elke dag minstens 1,5l water te drinken. ’s Ochtends start ik mijn dag met een gewoon glas plat water maar tijdens de lunch of bij het avondeten kan water met een smaakje me zeker en vast bekoren. Deze variant van SPA vind ik alvast heel lekker smaken!
  7. Zelfgemaakte hamburgers, een topper als het aankomt op comfortfood. En af en toe is dat wel eens nodig 😉

Zeven op zondag

Een idee voor een nieuwe rubriek dat ik haalde uit de 130 ideeën voor jouw blog lijst die Kathleen opstelde en die ik ontving toen ik me inschreef voor de Meststoffen voor je blog cursus: deel enkele foto’s die deze week Instagram net niet haalden. Nu neem ik vaak wel foto’s met mijn smartphone maar ze ook effectief delen op Instagram, dat is een ander paar mouwen en eigenlijk wel wat jammer, dus hieronder 7 foto’s van de afgelopen week die ik niet deelde op Instagram:

20170417_193230.jpg20170418_12352920170423_15585120170423_15572920170423_15581120170423_09334220170423_144543

  1. Het avondeten dat ik maakte op maandagavond. Ik heb dit al een paar keer gemaakt (naar een recept van Pascale Naessens) en vind het overheerlijk. Dat het erg eenvoudig is om te maken en ik er telkens zodanig veel van maak dat ik er de dag nadien ook kan van eten is natuurlijk erg mooi meegenomen 😉
  2. Salad in a jar! Mijn lunch op dinsdag. Ik moet dringend een aantal kilo’s verliezen en dus probeer ik zoveel mogelijk om mijn lunch zelf te maken in plaats van te kiezen voor een belegd broodje op het werk. Ik vond dit recept voor een salad in a jar bij Sandra Bekkari en het smaakte erg lekker!
  3. Rond Pasen deed ik mezelf het nieuwe Blogboek van Kelly cadeau. Toen de eerste druk uitkwam schaftte ik me die ook aan, maar ik was nu wel benieuwd naar de verschillen en de stukken over vloggen. Ik kon moeilijk de hele tijd in de boekenwinkel er blijven in bladeren en dus deed ik het mezelf cadeau 😉
  4. Nu de lente hopelijk snel in het land gaat zijn werd het hoog tijd voor een nieuw paar schoenen. In de lente en zomer draag ik heel graag ballerina’s en deze vond ik er wel tussenuit springen.
  5. Eigenlijk was het niet de bedoeling dat ik twee paar schoenen zou kopen, maar toen ik deze zag staan was ik verkocht. De uitleg thuis: ‘tja zo heb ik een wat ‘informeler’ paar en wat gekleder paar. En ik heb beide nodig hoor!’
  6. Jong geleerd, oud gedaan … althans dat hoop ik toch 🙂 Wat je trouwens niet ziet op de foto: Tuur die net ervoor met boterhammen had zitten gooien. Maar blijkbaar levert al dat vegen wel iets op: hij weet erg goed waarvoor een borstel dient en wanneer die gebruikt moet worden 😉
  7. Joggen in korte broek: absoluut niet mijn meest flatterende foto maar het zonnetje scheen deze namiddag en dus trok ik een korte broek aan om te gaan joggen.

40 dagen zonder koekjes

bun-268237_1920

Aan het begin van de vastenperiode had ik me voorgenomen om deel te nemen aan 40 dagen bloggen, maar ook om te proberen om 40 dagen lang geen koekjes te eten. Stiekem hoopte ik dat ik kilo’s zou afvallen en toch wel wat van mijn suikerverslaving zou afraken. Net als de blogchallenge was het voor een groot koekiemonster als ik een heuse uitdaging om 40 dagen lang geen koekjes te eten. Het is me niet de volle vastenperiode gelukt want zo nu en dan zat ik op restaurant en nam iedereen een dessert (tja, dan kan je niet anders dan meedoen natuurlijk 😉 ) of was de stress te hoog en had ik echt wel nood aan een koekje. En is er niet een regel die zegt dat je 80% van de tijd wat moet opletten en 20% mag zondigen? 😉 Wanneer ik er nu op terugblik ben ik er wel in geslaagd om veel minder koekjes en andere zoetigheden te eten dan anders. En leerde ik wel wat bij over mijn eetgedrag en suikerverslaving!

Hoe pakte ik het aan? 

  • Alle kasten werden leeggehaald en er werden bewust geen koekjes en/of andere zoetigheden gekocht. Enige uitzondering: rijstwafels zonder zout en Sultana-koekjes. En wat paaseitjes met Pasen natuurlijk 🙂
  • Ook op het werk hield ik kuis en haalde ik alle koekjes en snoep uit mijn bureau.
  • ’s Ochtends nam ik stukken fruit mee samen met twee rijstwafels of een Sultana.
  • De koekjesautomaten op het werk werden (angstvallig) gemeden.
  • Voelde ik een hongertje opkomen, dan dronk ik eerst wat water en probeerde ik me te concentreren op andere dingen. Ging het hongergevoel echt niet over dan nam ik een stuk fruit of een rijstwafel.

Wat ik leerde? 

  • De eerste dagen had ik een serieuze drang naar suiker en kreeg ik ook regelmatig hoofdpijn. Ik kan niet aantonen dat beide iets met elkaar te maken hadden want het was en is nog steeds een erg drukke periode op het werk dus die hoofdpijn kan ook wel door een hoog stressgehalte komen. Al kan ik me niet van de indruk ontdoen dat ik de eerste dagen wat aan het ‘afkicken’ was en hoofdpijn daarbij hoorde.
  • Vaak dacht ik dat ik honger had of suiker nodig had, maar dat bleek niet altijd correct te zijn.
  • Het viel me op hoeveel suiker ik wel at toen ik net voor de ‘vasten’ en tijdens zo nu en dan bijhield wat ik allemaal at op een dag.
  • Ik zocht suiker op andere vlakken, zo merkte ik na een poos dat ik meer cola light of zero dronk dan anders.
  • De momenten dat ik toch nog eens een koekje at of een stukje taart kreeg ik nadien te maken met die fameuze suikerdip, maar ik kon precies wel meer genieten van die zoetigheden dan ervoor.
  • Na het eten van bepaalde maaltijden (bijvoorbeeld een belegd broodje, diepgevroren pizza, …) had ik een grotere drang naar suiker dan bij andere maaltijden.
  • Ik ben een emo-eter en op momenten dat ik veel last heb van stress, onder grote druk sta of mezelf (al dan niet onnodig) aan het opjagen ben heb ik een gigantisch grote drang naar suiker. En dan zijn koekjesautomaten op het werk de duivel! 😉

Ben ik nu van mijn suikerverslaving af? Neen, ik heb nog steeds momenten dat ik echt wel verlang naar suiker, maar ik heb geleerd om me er bewust van te zijn. Zag ik een verschil op de weegschaal? Niet meteen, maar het hoge stressgehalte van de afgelopen weken en feit dat we hier net iets vaker dan anders frietjes aten zal daar wel voor iets tussen zitten.

En nu? Snoep en andere zoetigheden gaan niet helemaal van het menu verdwijnen, daarvoor vind ik ze te lekker. Al ga ik wel blijven proberen om er bewust met om te gaan en het te beperken tot zo nu en dan eens in plaats van minstens een paar per dag. Daarnaast ga ik ook werk maken van het minder drinken van frisdranken en het eten van sausjes (want ja daar ben ik grote fan van maar ook die zitten boordevol suiker). Uitdagingen genoeg 🙂

Ask me anything – de antwoorden + winnaar give-away

question-mark-1495858_1920

Tijdens de 40 dagen bloggen challenge verlegde ik mijn eigen grenzen en postte ik een ‘Ask me anything‘ bericht. Wat was ik blij toen ik zag dat er vragen gesteld werden 🙂 Ik beantwoord ze hieronder met veel plezier!

  1. Wat is je favoriete vakantiebesteding – en als dat op reis of op uitstap gaan is, naar welke plek ga je dan het liefst? 
    Als ik meer dan een weekje vakantie heb, trek ik er het liefst van al op uit. Voor Tuur er was gingen we vaak op reis naar landen waar we een combinatie van zon, cultuur en ontspanning konden vinden. Ik ben totaal geen zonneklopper en hou hele dagen aan een zwembad liggen of op het strand vertoeven nooit erg lang vol. Na een dag of twee begint het te kriebelen en trek ik er graag op uit, nieuwe smaken en culturen opsnuiven 🙂 Mijn ideale vakantiebestemming blijft nog steeds Andalusië aangezien die streek alles biedt wat ik zoek in een vakantiebestemming: mooi weer, prachtige landschappen en steden en lekker eten!
  2. Hoe vul je een weekendje zonder plannen het liefst in? 
    Een weekendje zonder plannen is hier al even geleden, maar van zodra er nog eens een opduikt in onze agenda’s ga ik dat invullen met lekker niks doen 🙂 Mocht het mooi weer zijn dan maak ik van zo een weekend graag gebruik om te gaan wandelen met Tuur en wat te lezen in het zonnetje. Een bad nemen, lang en uitgebreid ontbijten en ’s avonds samen gezellig naar een film kijken zijn ook activiteiten die tijdens een weekend zonder plannen aan bod kunnen komen.
  3. Waarom ben je ooit met een blog begonnen en waarom wil je er mee blijven verder doen? 
    Ik ben ooit begonnen met bloggen omdat ik vanuit mijn professionele leven vaak in aanraking kwam met bloggers en ik het voelde kriebelen om dat zelf ook te doen. Intussen ben ik iets meer dan 1,5 jaar aan het bloggen en is de goesting alleen nog maar groter geworden om te blijven verder doen. Niet alleen leer ik er op een andere manier door naar de wereld kijken, het helpt me mijn gedachten te ordenen, dingen van me af te schrijven, maar vooral ook om nieuwe contacten te leggen. Nooit gedacht dat ik door te bloggen nieuwe leuke mensen zou tegenkomen en er mooie vriendschappen zouden ontstaan. Iets waar ik erg dankbaar om ben!
  4. Wat is je grootste miskoop ooit? Boekengewijs en/of anders. 
    Boekengewijs is dat de Movo Tapes van A.F.Th. van der Heijden. Ik moest het ooit lezen tijdens mijn opleiding Germaanse Talen en aangezien het een vrij dik boek was schafte ik me dat aan. Nog steeds snap ik niet wat er überhaupt zo goed aan zou moeten zijn en dus ligt het hier al een hele poos stof te verzamelen in een doos. Op vlak van kleren vallen de miskopen goed mee maar ik heb wel een paar schoenen staan dat ik ooit kocht op vakantie. Ze leken me toen ongelooflijk mooi te zijn, maar eenmaal thuis bleek dat de hak toch net iets te hoog was voor mij om er een hele dag op rond te lopen.
    20170414_16274320170414_162653 (1)
  5. Waar haalde je inspiratie voor de naam van je zoon? En was het lastig om te beslissen? 
    Toen ik zwanger was hadden we vrij snel een naam gevonden voor een meisje. En toen bleek dat we een zoontje zouden krijgen en onze voorkeuren qua jongensnamen toch wel sterk verschilden. Boeken met namen werden geraadpleegd en het internet werd afgeschuimd tot we een top vijf hadden die we allebei wel goed vonden. Bij een van de laatste echo’s werd het voor ons twee plots heel duidelijk dat Tuur een Tuur zou zijn, en we zijn nog steeds heel tevreden met onze keuze.
  6. Wat is het grootste obstakel dat je ooit al overwonnen hebt? 
    Pfieuw, hier moest ik even over nadenken. Sowieso de faalangst waar ik tijdens mijn jaren aan de unief met te kampen had. Maar ik denk evengoed ook mijn allereerste liefdesverdriet en de bijhorende verdwijnende levensweg die ik in mijn hoofd had uitgestippeld.
  7. Welke levensles wil je Tuur meegeven? 
    Er zijn er wel een paar die ik hem wil meegeven maar eentje die met stip bovenaan staat is behandel iedereen en alles zoals je wil dat ze jou behandelen, oftewel heb respect voor iedereen en alles en kraak niet zomaar zonder te luisteren andere meningen af. Maar evengoed wil ik hem grijs leren zien en niet enkel zwart en wit en hem leren om datgene wat hij niet kan veranderen los te laten. Dingen waar ik zelf eigenlijk totaal niet goed ben, maar waarvan ik wel hoop dat hij er beter in gaat zijn.

Aan deze ‘Ask me anything’ was ook een give-away met allerlei lekkere zoetigheden gekoppeld. Een totaal onschuldige hand trok Inge als winnaar uit de pot met deelnemers (inspiratie voor de onschuldige hand haalde ik bij Fiekefatjerietjes 😉 ).

20170414_16033120170414_16415620170414_16414020170414_164229